ساز ساکسیفون

این ساز که در خانواده ی یادی - فلزی ها قرار میگیره یکی از سازهای بسیار تاثیر گذار سبک های مختلف بخصوص جز هست که بداهه نوازی های بی نظیر این سبک توسط نوازندگان شاخص این ساز انجام گرفته. ساکسفون در ابتدا و در قرن 19 (سال 1840) توسط نوازنده ی بلژیکی آدولف ساکس ساخته شد که این ساز اسم خودش رو از روی این شخص برداشته. هدف آدولف در تولید این ساز، ترکیب کردن صدای ساز بادی چوبی کلارینت و بادی فلزی ترومبون بود که در نهایت به این ساز بینظیر با صدای جادوییش رسید. در ابتدا ساکسیفون در موسیقی هایی که در رژه های نظامی اجرا میشد مورد استفاده قرار میگرفت اما به تدریج این ساز بینظیر به سبک هایی مثل جز و پاپ راه پیدا کرد و جای خودش رو در این سبک ها پیدا کرد. ساکسیفون مثل اکثر سازهای این خانواده، خود صدا نیست. یعنی برای اجرای اون مجبورید قواعد تنفس در این ساز رو آموزش ببینید. اگه بخوام راحت تر بگم، شما نمیتونید بدون آموزش دیدن تنفس صحیح در این ساز، صدای حتی یک نت از اون ها رو در بیارید. ساختمان تولید صدا در ساکسیفُن به این صورت هست که یک Reed (صفحه رید) درون دهان قرار میگیره و با دمیدم در ساز و چرخش در لوله ی فلزی اون، این ساز به صدا در میاد. انواع ساکسیفون ها بر اساس محدوده ی صدایی اون ها طبقه بندی میشن، که به ترتیب از صدای زیر به صدای بم عبارتند از: ساکسیفون سوپرانو ، ساکسیفون آلتو ، ساکسیفون تنور و ساکسیفون باریتون . از نوازنده های شاخص این ساز در قرن گذشته میشه به چارلی پارکر (ملقب به Bird) اسطوره ی بی همتای بداهه نوازی جز، جان کولترین و از نوازنگان معاصر اون میشه به کنی جی و جورج گرشوین اشاره کرد.


صفحه بعدی صفحه قبلی