ساز ویولن

ویولن یکی از قدیمی ترین ساز های زهی دنیا هست که کمتر سبکی هست که در اون از این ساز استفاده نشه. از سبک کلاسیک تا موسیقی جیپسی و حتی موزیک سلتیک رو میشه با ویولن اجرا کرد و در تمام این سبک ها باعث صلابت و زیبایی دو چندان قطعه میشه. این ساز رو میشه هم در رده بندی ساز های غربی و هم در رده بندی ساز های سنتی ایرانی در نظر گرفت. چون از این ساز در موسیقی دستگاهی ما به وفور استفاده میشه. قدمت ساخت ویولن به اوایل قرن 16 میلادی و به کشور ایتالیا بر میگرده. این ساز ترکیبی از رباب و ویولا د گامبا (سازی بزرگتر از خود ویولن) هست و با ترکیب این دو ساز و رسیدن به یک اندازه ی کوچکتر، با سازی که هم اینکه در گروه ها و ارکستر ها استفاده میشه رسیدن. ویولون هایی که هم اینکه در دست نوازندگان حال حاضر قرار داره مدلی هست که توسط استرادیواری (نوازنده ی مشهور ایتالیایی) طراحی شده. این ساز یک ساز موسیقی زهی آرشه ای هست که با یک Bow یا کمان نواخته میشه. به این صورت که نوازنده با انگشت گذاری روی گریف (دسته) ویولن و کشیدن آرشه ای که از موی اسب ساخته شده، نت ها رو به صدا در میاره. ویولن جز سازهای بدون پرده بندی هست و به همین دلیل نوازنده های مبتدی، اوایل راه نمیتونن صدای کوک یا ژوست ای از این ساز در بیارن، پس میتونیم بگیم به همین دلیل ویولن یک ساز با درجه سختی زیاد برای آموزش محسوب میشه. محدوده صوتی این ساز معادل 3 و نیم اکتاو هست و به همین دلیل گستره صوتی مناسبی برای اجرای قطعات مختلف از سبک های متعددی رو داره. این محدوده رو میتونید در عکس زیر و روی ساز پیانو مشاهده کنید. از نوازندگان قدیمی و شاخص این ساز میشه به نیکولو پاگانینی، دیوید ایستراخ و نوازندگان معاصر و برجسته ی این ساز به ایتزاک پرلمن و دیوید گرت اشاره کرد.


صفحه بعدی صفحه قبلی